رسید مژده که ایام غم نخواهد ماند                چنان نماند و چنان نیز هم نخواهد ماند

سحر که شمه ی صبحم بشارتی خوش داد        که کس همیشه به گیتی دژم نخواهد ماند

سرود مجلس جمشید گفته اند این بود             بیار جام که دوران جم نخواهد ماند

به جای شکر و شکایت زنقشه نیک و بد است  چو بر صحیفه ی هستی رقم نخواهد ماند

من ار چه در نظر یار خاک راه  شدم            رقیب نیز چنین محترم نخواهد ماند

چو پرده دار به شمشیر می زند همه را          کسی مقیم حریم حرم نخواهد ماند

غنیمتی شمر ای شمع  وصل پروانه             که این معامله تا صبحدم نخواهد ماند

زمهربانی جانان تمع مبر حافظ                  که نقش جور و نشان ستم نخواهد ماند

اما بدان"؟" ما در هیاهوی جنگ جهانی دوم آمده ایم. لــــــــــــودر را ببین چه زیبا و خَشن همه جا و همه وقت در اندازه و سایز متفاوت با این حضور پر رنگ سبز تر از همیشه حاضر شده است. ولی بدان ما آنقدر لـــــــــودر شده ایم که کلماتی مثل زیبا و خشن را با هم در یک جمله و یک متن به کار می گیریم و آنقدر زیبا این کار را تکرار می کنیم که زیبایی خشونت را در خَـــــشـــــنِ خشونت پر رنگ می کنیم. باز هم بدان که این خَـــشِِِِِِــــن نیست بلکه خَــــشن است چرا که خَشن با مَتن مترادف شده است در ادبیات سخن وری ما.

گاهی وقتها لـــــــودر به عنوان نماینده تکنولوژی از دار و درخت و دیوار بالا می رود.

لـــــــودرها گاه گاهی از یاد می برند که کجایند و چه کار می کنند. و جالبتر آنکه باید بدانیم گاهی وقتها الاغ ها – لـــــــودرها – وانسان ها از در و دیوار بالا می روند گاهی وقتها هم چنین کاری نمی کنند زیرا گاهی وقتها حشرات به راحتی راه درخت و دیوار را طی می کنند.ببینید کارگری رو تو لــــــــــــــــــــودر قرار گرفته؟؟؟؟؟

www.loori.ir

گاهی وقتها بشر نئا ندرتال از دار و درخت بالا می رود البته شاید که ... گاهی وقتها انسان ها از دار و درخت و دیوار بالا می روند این کار در عصر نوین که ما با سخن اندیشه و مکان و زمان و ابسیلن سر و کار داریم کار جالبی نیست . گاهی وقتها لـــــــودر به عنوان نماینده تکنولوژی از دار و درخت و دیوار بالا می رود.

لـــــــودرها گاه گاهی از یاد می برند که کجایند و چه کار می کنند. و جالبتر آنکه باید بدانیم گاهی وقتها الاغ ها – لـــــــودرها – وانسان ها از در و دیوار بالا می روند گاهی وقتها هم چنین کاری نمی کنند زیرا گاهی وقتها حشرات به راحتی راه درخت و دیوار را طی می کنند.و وزغ هایی که بر لب جوی ایستاده ونشسته اند هیچ گاه به ماهیانی که زیر آب نفس می کشند اجازه ی قور قور کردن نمی دهند . ظاهراٌ امتیاز انحصاری این کار مختص خودشان است.

گاهی وقت ها آدم چیزهای عجیبی می بیند مثلآ در سنگاپور افراد بالای 15 سال اگر تقلب کنند به زندان محکوم می شوند هر چند تقلب برای افراد زیر 15 سال بلامانع است. گاهی وقتها هم چیزهایی می بینیم که عجیب نیست مثلاٌ در ممسنی سنگهای بزرگ را لــــــــودر جا به جا می کند در صورتی که سنگهای کوچک در دستان مردم قرار گرفته است. البته اگر در ممسنی هستید عجیب نیست : گاهی وقت ها عجیب ترین صحنه ها پیش می آید.

برای اینکه گاهی وقتها در یک جمع 38 نفره شلوار ما از پشت پاره می شود و تنها 37 نفر پارگی شلوار ما را مشاهده می کند در صورتی که تنها یک نفر می تواند رفع مشاهده ی باسنِ درونِ شلوار را به ارمغان آورد. این همه عجائب برای شما عجیب نیست ؟ به نظر من نیست . زیرا من و البته ما تنها به آن علت که دو چشم و یک آیینه در پست سرمان نداریم چاک شلوار خویش را مشاهده نمی کنیم. با این تفاسیر اکنون به همه ی شما اطمینان کامل می دهم که هیچ کسی چاک پشت شلوار خود را نمی بیند.

 www.loori.ir

حتی ؟ حــتــی ....و حتی وزیر- و حتی نماینده مجلس – حتی فرماندار – حتی شهردار – حتی نیروی انتظامی – بنده قسم می خورم که رییس اداره فرهنگ و ارشاد و مغازه دارها( میوه فرو شی ها ) هم چنین توانایی ندارند.پـــــس شــــک نکـــنــیـــد؟؟؟

رضا خان مردی که گفته اند البته ببخشید گفته اند ظلم بسیار روا داشت با آن قدرت سیاسی و نظامی هیچ گاه نتوانست تفنگ ها از دست مردمان فقیر و ساده لوح یا کج اندیش و شرور برباید . به نظر من او دو کار کرد اما زورکی کرد و هیچ گاه نتوتنست آنگونه که بایسته و شایسته است به هدف خویش دست یابد و کار را به پیش براند.

یکی زورکی روسری کشید و گفت که باید همانند آن که درآورد همرنگ جماعت شوی یا دشنه تشنه سیر خون به بالینت آید و همرنگ جماعت دیگر شوی . و دیگر آنکه تفنگ ها را از دست مردمان همه رنگ گرفت تا شاید اگر کسی روزی فکر پرتاب سنگی به سوی کسی دیگر نکرده باشد . تفنگ در دست گرفت و خلع سلاح های ظاهری را تهدید نمود . نه در آن کاری از پیش برد نه در این .

اما تکنولوژی آرام و بی صدا چه زیبا کارها می کند . هر جای پای نهاد در گردش خود نامی از سرعت به یدک کشید اما گفتم آرام – به تدریج – زیرا که در مملکت خویشتن این یکی عجله ای برای آمدن نداشت و ندارد .

www.loori.ir

تکنولوژی آرام و بی صدا تفنگ سَــر پُــر را از دست لـــــرها و کردها گرفت . آنان که زودتر به زمین گذاشتند دیدید و می بینیم که چه شده اند . تکنولوژی هیچ گاه برای هیچ کس اسلحه در دست نگرفت آرام و بی صدا حتی برای آنان که برای چشم هاشان و برای دماغ های نقلی و گشاد و صورت های سبک و سنگین صورتکی از پارچه زده بودند تا نه نفسی به راحتی به مشام ببرند و نه تصویری به وضوح شکار کند برای آنها هم هیچ گاه دست به سنگ نشد . یک راه حل توانست روسری از سر همه برباید . بحث ما حجاب و عفاف نیست ما در پــی یک نتیجه گیری ساده ایم که سالهاست در سر و ته آن مانده ایم . یک روز می خواست زورکی روسری ات به سر کنی و یک روز آمد که می خواهد زورکی روسری به سرش کنی . یک روز می خواست تفنگ زورکی از دستش بگیری و یک روز آمد که تفنگ مانند قندان و زیر استکان های قدیمی زیبایی بخش دکور آشپزخانه زنان شده است . دست تقدیر نیست که یک روز نقش کند گوش دادن رادیو حرام است و یک روز حکم کند کشتن آدم بلای جان است . این ها همه و همه از جایی آب می خورد . آن جایی که سراب نیست و چشمه ای هست و آب می جوشد و مردی هم سوار بر اسب نمی آید یک قطعه سنگ -  یک قطعه آهن فریاد می کند سنگت اگر زمین نهی ما در دو قدمی تو ایستاده ایم که نه دست برداشتن می خواهد و گوش شنفتن ؟؟؟ فقط یک چیز می خواهد و بس ...یــک جـــــوی ســـوســـوی چــــشـــم ؟؟؟

( با تشکر از عباس چوبینه جهت همکاری در تهیه این پست )