این برج یکی از آتشگاههای دوران هخامنشی تا اشکانی است که در محلی به نام((دیمه میل و اژدها))بنا شده است.وضعیت و تاریخ آن به شرح زیر است:

((در قسمت غربی نورآباد و خارج از آن برج سنگی و چهارگوش معظم و منظمی آتشکده ای از عهد اشکانی وجود دارد و به نامهای دیمه میل و میل اژدها خوانده می شود.این بنای تاریخی مهم و منحصر به فرد به مسافت هفت کیلومتری به خط مستقیم در سمت مغرب نورآباد در پایین دامنه سنگی کوهستان واقع است.

برج نام برده به بلندی متجاوز از هفت متر و پهنای هر بدنه آن 40/3 متر است و پایین آنرا به نحوی ظریف و استادانه با به کار بردن سنگهای تراش رگی دقیق خوش طرح پهن تر ساخته اند به طوریکه پهنای هر ضلع برج در پایین تقریبآ 4 متر است.در قسمت بالا پلکانی داخل برج ساخته اند که دهانه آن به بلندی قریب 3 متر از سطح پایین کوه قرار گرفته است و به وسیله نرده بام کوتاه یا به ترتیب مناسب دیگری به پلکان داخل شده مانند داخل مناره ها چند بار تغییر جهت داده به بالای برج می رسیدند و آتش فروزان را بر بام می نهادند.