مردم ممسنی همچون دیگر اقالیم این سرزمین سینه ای گسترده از حکایتها و روایتها دارند. و آرام نامیدن نی را همواره حکایت از شکایتها می دانند. جداییهایی که بر سینه ها غصه ی باقی نهاده است. نواهای محلی در محرم ، حکایتهای وقایع و حوادث عاشورا هستند وقایعی که بر تاریخ حماسی و اعتقادات دینی مردم استوار است.در شهرستان ممسنی  با نزدیک شدن ایام محرم به تدریج در کوچه ها و برزن ها و خانه ها تغییر می کند و شهر به تدریج سیاه پوش می شود. مردم نجواکنان با همدیگر از محرم سخن می گویند ، خبر آمدن محرم سینه به سینه و زبان به زبان منتقل می شود و بانواهای محلی گوشزد می شود.

. سازهای رزم ، سُرنا ، طبل ، شیپور ، سازهای حماسی با حماسه سازان در صدا و نوای این سازها ، حرکت ، جنبش ، تکاپو ، رزم ، اعتقاد ، پایداری ، جماعت و ایستادگی نهفته است .قطعات گوناگون از نوحه و نوا ، در ایام محرم و به مناسبت حوادث قبل از عاشورا و روز عاشورا و وقایع بعد از آن تمرین و توسط مردم به اجرا درمی آید ، خانه های محلّی مردم از ابتدا محل تجمع علاقه مندان به نوحه هاست و در اینجاست که روایتهای محرم در زبانها تکرار می شود تا آرام آرام همگان برآن بپیوندند. نوحه ها با اشعار حماسی و عاطفی و وقایع و حوادث تاریخی – مذهبی را برجسته می سازد. مراسم مذهبی مجموعه ای از اعمال تکرار پذیرند که به صورت نمادین برای دست یابی به اهدافی مشخص انجام می گیرند .کلام و حرکت در موقعیت گوناگون دو عنصر مشترک اینگونه مراسمند و مردم بستر اصلی معنا بخشی و معنایابی این عناصرند. هر محله شهر با دسته جات سینه زنی و زنجیرزنی صفوفی را تشکیل می دهد که در ابتدای صفوف شیپورزنان و طبل زنان حرکت می کنند. مشارکت گسترده اقشار گوناگون مردم در سنین مختلف آشکار است. هر چشم بینایی شاهد حضور جوانان و زنان در مراسم عزاداری است. اعتقاداتی که در فرهنگ مردم ریشه دارد. سینه به سینه و نسل به نسل منتقل می شود و از احساسات و عواطف آن کاسته می شود. در ممسنی مهاجران بوشهری نیز در مراسم عزاداری محرم مشارکت فعال دارند و همان روایت همیشگی و تاریخی با سازها و نواهای محلی بوشهر به اجرا گذاشته می شود ، سخن و محتوا یکی است و شکل آن با نواهای محلی تطبیق دارد. در روز های پایانی عزاداری در ممسنی  سرکشی هیأتهای زنجیرزن و سینه زن به دیگر هیأتهای عزاداری در شب دهم محرم جلوه دیگری دارد . مردم تا اذان صبح به عزاداری می پردازند. آنان پس از طلوع آفتاب با راه اندازی هیأتهای خود با بیرق و علم و کتل در دسته های منظم عزادار به طرف امامزاده  درب آهنین که در بهشت زهرای ممسنی قرار دارد حرکت می کنند از ده ها و روستا های دور و نزدیک کیلومتر ها راه را پیاده به سوی این امام زاده می روند که واقعا روز بیاد ماندنی در خاطره هر فردی هست  و. پس از عزاداری با فاتحه خوانی بر سر قبور شهدا و اموات مراسم پایان می پذیرد. این صحنه یادآور روز عاشورا است.دراین روز مردم به شدت هرچه تمامتر به سر و سینه می زنند.