مطالب خود را به ایمیل :   loori2009@gmail.com برای ما ارسال کنید تا با نام خود شما در وبسایت لوری قرار گیرد.

                                                                   با تشکرمدیریت سایت لــوری

کاربر گرامی :

برای مشاهده صفحات به صورت جدا می توانید بر روی لینکهای زیر کلیک نمایید :

                                      .:::سیاسی - خبری.:::

                                      .:::موسیقی ممسنی.:::

                                           .:::عکس.:::

                                          .:::داستان.:::

                                         .:::تاریخی.:::

                                           .:::شعر.:::

                                        .:::ارتباط با ما.:::

    سرزمین باستانی سیستان،خاستگاه  خاندان رستم قهرمان نامدار ایران ،در تاریخ ایران زمین جایگاه ویژه ای دارد.ممسنی ها كه خود را وارثان بلافصل رستم می دانند،از دوران سلسله كیانی متعلق به عصر حماسی تاریخ ایران تا عهد ملوك كیانی حاكم بر سیستان،كه از زمان یعقوب لیث صفاری تا  زمان قاجار بر سیستان حكومت می كردند،ازمرزداران و مدافعان این بوم و بر بوده اند. 

    طوایف مختلف ممسنی تبار ساكن در سیستان و بلوچستان ایران ،به زبان های  بلوچی و سیستانی سخن می گویند.ایل ممسنی یا محمد حسنی  مستقر در بلوچستان پاكستان به زبان های بلوچی ، براهویی و اردو، و ممسنی های جنوب افغانستان به زبان های بلوچی،فارسی و پشتون  صحبت می كنند.

یه پیرمِرد مِن گرمای تاوِسون داره ایخَنده:

هر روز یه سموری اِیا من ده. حقیقتش سمور اِیا من قبرسون. اما بخترین قسمتِ ده ، همو قبرسونشه. اَر بِخَیم حساب کنیم ده ،قبرسونه و قبرسون ده یَه. سمور هر رو( روز) گپو تر ایابو. پریگ اومَه مِن ده. وَش خواهش کِردیم بِیو تا وزنت کنیم. وَش گفتیم مهلی دلمو ایخو بدونیم چَن کیلویَی. سمور هم قبول کِه. و َ نظرُم که بخترین ، سمور مال ده ایمانه.  رابطهَ ی ما و سمور،  اولش یه رابطه ی همزیستی خوبی بی . و نظرم و ای رابطه ایگون همسفرگی .اما و نظرم هم غلط گوفتم.( ر.ک. و یکی و کتابل  زیست شناسی ). ایما مرده ایکردیم و خاک ، و سمور ایومه ایخَردِشو. ایما نَف نیبردیم ولی ضرر هم نیکردیم.بعیَن سمور اومه یه قرارداد بَی ایما بَهس.  ریش سفی یل ده گوفتن بخترین قرارداد مِن طول تاریخ ای دِه گندو ، هم اِ ی قرارداده. یه ریش سفی لونجِشَه یه لتی که . هَنی مِن ذهنمه که بقیه خارِش کِردن. قرار داد چه منش نوشته بی؟؟

: گِی سگ مِنِش نوشته بی. نوشته بی ، هر وختی سمور اومه مِن دِه ، و مِن او چن رو کسی نمرده بی ، باید یه بچه ی کوشکلو–نه وَ سمور ( طبق اصل چهارم قرارداد) بدیم . خوایا پِ خمو کم بَیبَختی داشتیم .

و شانس ایما وختی قرارداد نوشته وابی هیشکه نمرد. باور کنین یه چندتا پیرمرد گَورَه  من ده بِبِن که بَی یه فرتی و گیر بَیَن. اما قراردادَ که نوشتن رنگ و ریشو اومَه و جا.

www.loori.ir

هنی منتظرین ای داستانه ادامه بِیوم؟؟

باشه یه چن سطر ادامه اِیوم :

سَی رضا رَه و من حونه ش، که اخر ده بی، یه ترازینی آوِه. سمور یه نفرینه مسئول ترازین کِرد. سَی رضا ناراحت وابی گوفت که ترازین مال خشه  وَ او دوره ی نَها  دو قرش اَسَشه.  باید ترازین مِن حونه ی خُش بو. سَی مَحمَی وَش گُو : کِه دَ آبرومونه نبر تََی ای سمور. سَی رضا اوسو مهلی ایره وَ شهر.همه قبول کِردِن ترازین مِن حونه ی کُر کا یوسف بو که وسط ده یه. تا هم سمور خهسش نوابو هم مردم زیتر بترن بیان سَیل کنن سمورَ وختی ایروه مِن ترازین .ولی یُنَه سی ککایل عرض کنم که واقعن سمور با کلاسیه.قشنگ ایروه مِن ترازین قشنگ هم  ایدرایه.

بچه یل هی کم ایابون. سمور گوسنه-شِه.سمورهر هفته یه بچه ایخره. پیرمردَل تصمیم گِرُهتِن چند تا زن بسونن تا بچه یل بیشتر وابون.تاوسون قبلی 11 تا پیرمرد وَ ده زَیِن وصحرا. افتان وَ دِین ِ زن. گوهتن یه جای هِسی مهلی دوور منشه.دندونَه تیز کِردِن وهمه شون رهتن. اما دَ نوَمَن.هیشکی خَوَر نیاره و کو رتن، چو و شو وابی.

www.loori.ir

بچه یل هی کم ایابون. سمور دَ از بس چاق وابیه نیتره بیا مِن ده. یه جای قشنگی وَ اوبال ده سیش دِرُس کردن.

حسرت ایخـَرم سی مـَهلی چـِیَـل . ا َر  و ِی هـَمِی چـِیَـلی که وَ هوش خـُم هم رهـته  یه ذره ای هم بختر اعتنا  ایکردیم  ایسو ایطرسیم زبون د ی و بوا مونَ بیشتر بَلغـور کنیم.

 ایسو ایطرسیم لا اَقل گپَـل و متیل و حکایت ننه و بوا نه وَ جوون و دل نوش کنیم تا کم هی همش فکر کـُنن که نونیم چه وِی بو و بُخو بـُگن حالییته حواسته و خـُوشو یای شو رهته بو که دوره ی ما وابیـده یه طاعونی شهری گـَپ زدن و وِر داین هـَرچی لریه و جاش یه چـِیـَلی یتی مون دانه که وَش ایگـُن فارسی و اَر هَمَشه بـِگردی غیره عربی و خارجی هیچی پیا نیکـُنی .

 هَمی لری که ایسو یای مون رهته ریشه اش وَ زوون پهلوی ایرسه یو نه اونگـَلی ایگـُن که زوون ال قـَییمی نه ایشناسن و خوتو قاضی .

 ار ایسو زوون فارسی هم داره یواش و هُـمار هَـمار یای ما ایره دونسه بیت وَ گردن آُونگـَلی هه که نخاسن یه زوون دی یی و مادری حـُرمتش حفظ وابو و حال بیه وَ یه قومی . نونسن که هَمی زوون اَل و قول اینگـَل و عقب افتاده یه معدنی سی فارسیَ که زوون ملی مایه و هر واژه ی ایخاسن و هم ای زوون ال ایشـَهـِس وَشو وام بـِگره تا کم هی زوون دون ال عربی و ترکی و... سی ای زوون آمار درست کنن و هی ایقـدر کلمه نه مِن فارسی مال ولات و دیار خـُـشو بیو نن . (تازه کتابل شو هم یَـکـُلی چاپ وابیده)

 ای مـَـتن زوون دی ای نه هم وَ خاطر پیشنهاد ککام نوشتنم و وش هم ممنونم که یای مو و خیلی و دوسَلمون انداخت . دارم ایسو  یواش یواش وَ دِلم ایشینه لری نوشتن بد نی ایشا هم سی آزمایش که وابیده یه چـَنتا سطر بنویسید تا یای تو بیا چقه لری یای تو مونده .

 مو نه بوخشیت که سرتونَ وَدرد آوردم ولی لازم بی ی تلنگر ایجوری که اول وَ خـُم بزنم و بعد .... آخو ای همه گفتم که برسم وی چو که وَ حقیقت قدر زوون مون َ بدونین تا بیشتر مزمت نیاشته بو . شاد و سر بلند و لــُـر بیت.

شروه و گاگریوه از منظر زیبایی شناسی موسیقی:

اگر واقعگرایانه بخواهیم نگاه کنیم در واقع موسیقی ما سرچشمه گرفته از طبیعت اطراف ماست و این عناصر اربعه و اقلیم ها و .. است که موسیقی را به این سمت سوق داده است . با ایت دید موسیقی ما نه غم انگیز بنظر می رسد بلکه دلنواز و موجب انبساط خاطر دل افسرده است

  نخست آنکه از جنبه ی موسیقی یایی آوازهای غمگنانه آن بخش از الحان و نواها را در بر می گیرد که سایه ی شوم تنهایی و تاریکی و غربت و ناچاری و ... را سرداده و مدام به طبل نا امیدی و بی سرانجامی می کوبد. و دریچه ای نو را برابر دیدگان خود متصور نیست.

با این حال آنچه از نظر دور نیست تعلق اشکال گوناگون و متنوعه آن به اقوام و طوایف مختلفی می باشد، که ما در این مقال به بررسی این موضوع در میان مردم لر و آنهم از دید زیبایی شناسانه خواهیم  پرداخت.

 ناگزیر این سوال طرح خواهد شد که چرا و به چه دلایلی غم در موسیقی ما شیوع فراوانی یافته و موسیقی غمگنانه بخش بزرگی از زندگی و حافظه ی این مردمان را در بر گرفته است.برخی ریشه ی تاریخی این موضوع را به اسطوره ها مربوط دانسته و اصل و  مبدا چنین غم زیبایی را در سوگواریهایی که در مراسمی چون کشته شدن قهرمان و دلاوری چون سیاوش در ایران باستان بوده قابل جستجو می دانند . کما اینکه آورده اند:

(( مردم بخارا را در کشتن سیاوش نوحه هاست ، چنانکه در همه ی ولایات معروف است و مطربان آن را سود ساخته اند و می گویند قوالان آن را گریستن مغان خوانند و این سخن زیادت از سه هزار سال است ..)).( موسیقی مذهبی ایران – محمدتقی مسعودیه- انتشارات سروش – چاپ اول صفحه 17)

با ديدن كلمه لر كنجكاو شد و پرسيد منظور شما از لرنا چيست؟ جواب دادم از كلمه لر گرفته شده است. احساس كردم با بقيه مردم فرق دارد. بعدا متوجه شدم كه خدايار از دلسوخته ها و علاقمندان فرهنگ و ادبيات لري بختياري است و در اين راه كارهايي را هم انجام داده است و مشغول تدوين كتابي با موضوع ادبيات و اشعار شفاهي ايل بختياري است. به ياد سپهوند قهرمان  بوكس كشور افتادم كه براي امرار معاش به كارگري ساختمان مي پردازد و دغدغه اش پس از بازگشت از المپيك چين اين است كه صاحب كارش او را به علت غيبت يك ماهه ناشي از حضور در مسابقات جهاني اخراج كرده است.

حاج رمضان چوبینه مي گفت: اگر ما مردم لر هويت خود ر از دست بدهيم همه چيزمان را از دست داده ايم. فرق آدم با حيوانات در همين است كه حيوانات فقط به فكر پركردن شكم و توليد مثل هستند اما براي ما آدمها چيزهايي مثل هويت و فرهنگ و تاريخمان هست كه از نان شب هم واجب تر مي دانيم. هر ملت و قومي و شهري كه بيشتر بر روي فرهنگ و تاريخ و هويت شان كار كرده اند هم ازنظر مادي و هم از نظر معنوي ثرتمندتر از بقيه هستند. و ملتي كه هويت خود را از دست بدهد همه چيزش را ازدست داده اند.

ادامه ی این مقاله را در ادامه ی مطلب ببینید.....

خاطره ای از دعای باران در ممسنی:


باران در ممسنی یعنی زندگی، یعنی گندم،‌یعنی میش های چاق،‌ یعنی برنج و یعنی عروسی دلداده های جوان. باران یعنی بره های شاد با بچه چو پان های شیطان. باران یعنی دل خوش.

زندگی همه به باران بند است و در سال بی باران سرعت مرگ سالخوردگان که با باران و امید به باران زنده اند بیشتر میشود.

در روستایمان که بودیم در روز هایی که اخم بر پیشانی پدربزرگمان می نشت و آسمان را شب روز برای تکه ابری می پائید یک جوری خودمان را جمع میکردیم تا در دید نباشیم.

باران که به تاخیر می افتاد با تقاضای اهالی آبادی یک شب همه جوانان و بچه ها جمع میشدیم برای هدرسه. استاد نیاز آخرین مرتبه که هدرسه کردیم بزرگ جمع بود.

تو می بُری ¸ بَـختـُم نی بُره:

براستی که در پس هر ضرب المثل و زبانزدی رازی و سخنی و گاه گوشه ای از تاریخ مربوط به آن قوم نهفته است . گاه آنچه ما به زبان می آوریم و آن را تنها به عنوان کلید میانبری برای انتقال مفاهین  و الفاظی طویل و مفصل ¸ در قالب جمله ای ساده یا تک بیتی یا عبارتی به کار می گیریم ¸چنان محتوا و مضامین بکر و بدیعی دارند که بسیاری از سخنوران ومتکلمان خاص آن زبان از آن بی اطلاع اند .

    نمونه ی حاضر ازآن دست ضرب المثل ها و زبانزدهای است که در مناطقی از لرستان جنوبی خصو صا ممسنی و کهگیلویه و بویر احمد به و فور استعمال می شود و کمتر کسی از راز و رمز آن اطلا ع دارد . 

                                

رقص شاد مانه چوپی در ممسنی((رقص زنان)):

 رقص پر نشاط وشادمانه چوپی هنگامی که اصوات موزون و دلنواز موسیقی محلی چوپی (رقص زنان)از طریق ((کرنای)) استادان مجرب و چیره دست محلی به نوا در می آید  و هنگامی که نقاره ی بزرگ و کوچک به وسیله ی چوبک های ضاربان مجرب به فغان و غوغا می نشیند ¸آنوقت زنان و دختران جوان و میانسال و حتی کهنسال ممسنی با پوشیدن لباسهای فاخر و پر نقش و نگار محلی خود و با حجب وحیا به ساحت و میدان رقص چوپی آمده و با طمانینه و حرکات موزون و رسا و به شکل قوس قزحی به دور میدانی حلقه زده و با رقص پرشکوه دسته جمعی خود هنرنمایی می کنند .